meditatie

 ´….het is een spraak zonder klank...`  Psalm 19: 4b

‘Heb je me niet horen roepen?’
Bij een wandeling door Koudum ving ik over een heg die vraag op.
‘Nu moet ik weer helemaal van boven komen.’ Schuldbewust zei iemand daar tegenin: ‘sorry, ik had oortjes in’.
We hebben niet altijd in de gaten dat iemand met ons in gesprek is. Bijvoorbeeld omdat we onze aandacht bij iets anders hebben. Maar soms ook omdat we de taal niet herkennen.
In Psalm 19 lees je de verbazing: ‘de sterrenhemel verhaalt van het koninklijke van God.’ Zoals wij op een zomeravond beduusd naar boven kijken en een ontroerd gevoel kunnen krijgen van hoe groots en hoe mooi die aanblik is. Het dringt onverwacht tot je door, het komt binnen. Het is een spraak zonder dat er iets klinkt, je moet anders ontvangen om het te verstaan.

                 

Het gesprek dat God met ons voert is ook in een spraak zonder klank. Vaak hebben wij ‘oortjes’ in en merken niet dat we geroepen, bemoedigd of getroost worden.
Juist in de zomertijd kan er meer gelegenheid zijn om daarbij stil te staan. In verwondering.
Soms ook in verbazing over hoe we in beslag genomen zijn en vergeten te kijken, te ontvangen. Zag je al eens hoe de dauw op een blad iets uitlegt van hoe God er voor jou wil zijn?
 
     
      ds. Michiel de Zeeuw                                                                     
                                            
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               
 
terug