Meditatie

JE RIMPELS LEZEN

Straks ben je oud. Je handen gaan trillen en je benen gaan krom staan. Je tanden vallen uit je mond…’ (Prediker 12: 3, BGT)

De Bijbel in Gewone Taal (2014) is geschreven met een minder grote woordenschat dan gebruikelijk. Dat maakt de Bijbel toegankelijker voor wie wel graag leest maar sommige omschrijvingen moeilijk vindt. In de Nieuwe Bijbelvertaling (2012) wordt hetzelfde vers als hierboven vertaald met: ‘De dag waarop de wachter trillend voor het huis staat, de soldaten kromgebogen voortgaan, de maalsters langzaamaan verdwijnen..’  Als je dat leest begrijp je niet direct waar het over gaat.
Met de Bijbel in Gewone Taal kun je er niet omheen: hier staat ‘ouderdom komt met gebreken’. In veel gesprekken met oudere mensen klinkt door hoe moeizaam het kan zijn als je merkt dat je hoofd nog van alles wil maar je lichaam minder meedoet. Als je vrienden wegvallen, je familieleden. En als je signalen opvangt dat je als oudere ‘je tijd wel gehad hebt’. Of wanneer je zelf het gevoel krijgt een beetje buiten de tijd te vallen: alles wordt zo anders dan hoe je ermee opgegroeid bent.
De aangehaalde woorden uit Prediker hebben een realistische toon, maar vertellen zo niet het hele verhaal. Voor God zijn we alle dagen van ons leven van betekenis en waarde. Elke dag worden we geroepen om te leven in Zijn licht. Een uitdaging die voor oud en jong net zo omvattend kan zijn.
Laten we in onze kerkgemeenschap blijven oefenen in het gebruiken van de juiste woorden, de passende voorbeelden. Het gesprek aangaan over hoe je je rimpels kunt lezen, maar ook over hoe je je beeldscherm kunt lezen. Als een tegenwicht wanneer in de samenleving over oudere mensen gesproken wordt als over mensen die geweest zijn. Wanneer over jongeren gesproken wordt in al te snelle oordelen. Volgeling zijn van Jezus Christus betekent ook elkaar blijven schatten op de waarde die we van God ontvingen. Oog houden voor wie die ander mag zijn, voor wat die ander doormaakt.

ds. Joke van Voorst
 
terug