Uit Pastorie ‘IT OERSET’

Zin in meer



De nieuwe seizoenkrant is inmiddels verspreid en ook in te zien op de website van de kerk. Fijn dat er veel positieve reacties te horen zijn op deze samenwerking van drie gemeentes. ‘Zin in meer’ is een bewaarnummer, dat het hele seizoen bruikbaar is en als een uitnodiging geldt voor alle dorpsgenoten. Ook bij activiteiten die in de andere dorpen plaatsvinden ben je welkom.
Vul de antwoordkaart in met de keuzes voor dit seizoen en noteer de data alvast in de eigen agenda. De kaart heeft twee kanten, dus ook voor een eventuele huisgenoot met andere keuzes is er alle ruimte. De aanmelding kan ook gemaild worden naar onze predikanten (zie de mailadressen achter in Kerknieuws). Het zijn waardevolle kansen, dicht in de buurt.

Zingen en meer
De berichten over het coronavirus kunnen aanvoelen als een stortvloed. Alweer nieuwe instructies, de volgende viroloog op televisie, dagelijkse inschattingen over de verspreiding, en dan nog de verhalen op straat over wat wel en wat niet. Juist daarom is het van belang om duidelijk te blijven over de keuzes die we maken om veilig samen te leven. Dat geldt ook voor onze kerkdiensten. We zijn geholpen door de landelijke kerk met een rekenmodel, samengesteld door vakmensen. Dit rekenmodel geeft aan wanneer het veilig is om in een kerkgebouw te zingen bij een kerkdienst. Voor onze Martinikerk is dit zorgvuldig vastgesteld en zodoende kunnen we van deze mogelijkheid gebruik maken. We doen dat met mate (weinig coupletten) en de dienst duurt niet langer dan een uur.
Toch leeft bij sommige gemeenteleden nog aarzeling hierover en er klonk van enkelen de vraag ‘kan er ook een kerkdienst zijn waarbij niet gezongen wordt?’. In het moderamen (db) hebben we hierover nagedacht. We willen de aarzelingen serieus nemen en zullen daarom een kerkdienst zonder samenzang organiseren op zondag 4 oktober. We hopen dat dit ruimte geeft aan hen die het opnieuw naar de kerk gaan zo willen uitproberen. In de volgende editie van Kerknieuws leest u meer over deze dienst.

Leesplankje



In de vorige editie van Kerknieuws las u al over de Friese en Nederlandse versie van het Koudumer leesplankje. Inmiddels hebben de werkers van Corriente de basis voor twee mooie leesplanken voor ons gemaakt. U kunt ze vanaf de Startzondag bewonderen bij de ingang van de Martinikerk.
Nog even de werkwijze rondom de leesplankjes: Vooraf worden via Kerknieuws en de kerkwebsite de woorden bekend gemaakt die in de komende tijd op het leesplankje kunnen komen. Maak een foto bij een van die woorden en stuur die naar de predikanten. Het mag een nieuwe foto zijn, of een die je al eerder maakte.
De komende weken gaat het om de volgende woorden in het Fries: Meiinoar, heare, spegel, soargje. En in het Nederlands: lezen, troosten, muziek, eten.
Zet een sprekend voorbeeld bij een van deze woorden op de foto. Zo kunnen niet alleen de leesplankjes groeien, maar ook onze gesprekken over hoe we hier samen leven. En gemeente zijn.  

Leven is meeleven
Onlangs is mw. Anneke Hilt – Tol geopereerd aan haar hart. De operatie lijkt goed geslaagd en daar zijn we, met haar, dankbaar voor. De eerste tijd was ze nog erg verzwakt, maar nu is er goede vooruitgang. Ze is inmiddels weer thuisgekomen. We wensen haar een voorspoedig herstel toe, met nieuwe energie bovendien.
Dhr. Heije Hoekema verbleef enkele weken in het ziekenhuis van Sneek. Onlangs kwam hij weer terug in Koudum en verblijft nu in De Finke. Uit onderzoeken kwam helaas nog niet de gehoopte duidelijkheid tevoorschijn over de oorzaak van zijn gezondheidsklachten. We hopen dat de ingezette behandeling ter verbetering van zijn conditie hem steeds meer kan helpen.
Ook andere gemeenteleden die met ziekte te kampen hebben weten zich gesteund door het besef dat er vanuit de gemeente voor hen gebeden wordt. Samen hopen op kracht in onzekere tijden. Een van hen benutte aloude woorden voor dat verlangen: ‘De Engel des Heren legert zich rondom wie Hem vrezen’ (Psalm 34: 8, NBG ‘51).

In memoriam Tiets Baukje (Tiete) van der Wal-Louwsma
Op dinsdag 18 augustus jl. namen we in een dienst van Woord en gebed afscheid van Tiete van der Wal-Louwsma. In deze zomer namen haar krachten af maar het leek toch nog verder te kunnen gaan. Ze leefde toe naar de geboorte van haar zesde achterkleinkind. Tot in de week voor de 18e alle krachten op bleken. Tiete, die drie jaar lang drie keer per week naar de nierdialyse ging, moest opgeven. Haar kinderen en kleinkinderen noemden haar doorzettingsvermogen. ‘Niet klagen maar dragen’. Het hoofd niet laten hangen. In Koudum geboren groeide ze op in een gezin waarvan de moeder vaak ziek was. Dan moest Tiete opgevangen worden bij een oom of tante, waar andere regels golden. Regels waren er ook tussen mensen: je kon als arbeidersmeisje niet zomaar gaan zitten waar je wilde. De boerenmeisjes hadden immers eerst hun plek. Tiete was zich zo al jong bewust van het standsverschil en zou nooit op de voorgrond treden. Ze zorgde voor haar kinderen en was daarin eerlijk en rechtvaardig. Ze konden altijd op haar rekenen, zeker als het ging om praktische hulp. Verdriet had ze in de laatste jaren van haar leven om het verlies van wie haar zo lief waren. Ze kwam er niet uit en bleef er vragen over stellen. In de dienst dachten we na over de woorden uit Matteüs 8: 23-27 en zongen we haar lievelingslied ’t Scheepke onder Jezus’ hoede. Die lezing, dat lied, had ook geklonken bij de uitvaart van haar geliefde man Feike. We wensen iedereen in wiens leven ze een lege plek achterlaat Gods troost in het gemis. (ds. JvV)

Geleefd en gelezen
Ontmoetingen van hart tot hart kunnen je zoveel brengen. Op televisie zie je soms dat mensen een schilderij uit de familie meebrengen en dat iemand achter een tafel dan met open mond ernaar staat te kijken en zegt ‘ziet u niet dat dit een Rembrandt is?’ ‘Zo verfijnd en puur, ik ben er stil van’. Zo is het soms ook in wat mensen delen uit hun levensgeschiedenis of uit hun woorden van geloof. Een rijke kant van ons werk als predikant om daar dichtbij te mogen zijn. Het zit ‘m dan niet in iets groots, of ingewikkelds, maar eerder om een gewone indruk die als een venster jou een nieuw uitzicht opent.
Onlangs kwam ik zo twee gebeden op het spoor, die me direct raakten. Ik deel ze hier, met toestemming, als een voorbeeld van ‘samen leven, samen lezen’.
 
Hoor onze verzuchtingen,
alles wat wij omdragen in ons hart:
de namen van onze doden,
alle herinneringen aan hen,
de namen van onze levenden,
kinderen, vrienden, geliefden.
Gezegend om Uw woord in deze wereld
dat inwerkt op ons geweten,
dat onze hardheid verzacht,
dat ons beweegt tot solidariteit.
Gezegend Gij om Uw woorden
“hebt elkander lief”.
Verberg Uw aangezicht niet.
 
Gij zwijgt alsof gij niet bestaat.
Met ons verstand begrijpen wij
dat Gij zwijgt
en niet ingrijpt in deze wereld,
en onze vrijheid eerbiedigt.
Maar ons hart wankelt
en wil horen en zien
dat Uw naam betrouwbaar is.
Laat u dan zien en horen
in mensen die goed zijn,
die verantwoordelijkheid willen dragen,
die zich ontfermen
en doen wat zij kunnen.


Met een hartelijke groet,
ds. Joke van Voorst en ds. Michiel de Zeeuw
terug