Uit Pastorie It Oerset

Tijden hebben tijden
Soms worden er al hoopvolle vooruitzichten gedeeld, zoals over een zomer zonder coronabeperkingen. Je ziet dan vanzelf een glimlach op gezichten komen. Tegelijk hebben we geleerd voorzichtig te zijn met aankondigingen. We kunnen nog niet aftellen, maar wel meetellen. Bijvoorbeeld samen met hen voor wie deze tijd erg taai is. We denken bijvoorbeeld aan ondernemers en zzp-ers die in onzekerheid zitten over hun inkomsten en financiële toekomst. Of aan mensen die voelen dat de rek uit hun vertrouwen raakt, of waar het ontbreken van contacten pijnlijk ingrijpt. We hopen dat u, dat jij, het isolement niet laat winnen en verbinding zoekt met een ander, zodat je je verhaal kunt delen. We zijn daartoe als predikanten bereikbaar, en we weten dat er velen zijn die graag een luisterend oor bieden. Tel je mee op weg naar andere tijden?! 

Vast wel
De weken op weg naar Pasen zijn vanouds geschikt om je te oefenen in vrijheid. Juist door vaste dingen niet te doen of onverwachte dingen juist wel op je programma te zetten. Elke week een hartelijke kaart naar mensen sturen is een mooi voorbeeld van ‘juist wel’. Alcohol laten staan als deel van ‘nu eens niet’.
Een vermakelijk voorbeeld uit een jonge mond opgetekend:  ‘Waarom heten dat Paaseitjes? Je kunt ze toch niet alleen met Pasen eten! Ze zullen wel bedoelen in de weken voor en na Pasen.’ Daar kunnen we alleen maar op zeggen: Vast wel.

Nieuwe kaarten bij de bloemen
Bij de bloemen, die vanuit de kerkdienst ter bemoediging of gebaar van verbondenheid naar iemand worden gebracht, zit ook altijd een kaart. De ouderling en predikant van dienst ondertekenen die kaart namens de gemeente. Nu het voorraadje kaarten bijna op was ontstond het idee voor een nieuwe serie. We hebben aan Jentsje Fekkes gevraagd of we van enkele van zijn schilderijen gebruik mochten maken, als afbeelding op het voorblad. Dat vond hij goed en daar bedanken we hem hartelijk voor. Het zijn zeven verschillende kaarten geworden: twee beelden vanuit Israël, twee met een bloem, twee landschappen uit deze omgeving en één met het groene goud… Op de website Singel19.nl kunt u de verschillende schilderijen bekijken. Goed om hier te vermelden dat het ook prachtige kaarten zijn geworden door de vormgeving en druk door Gérard van der Gaast.

Waarnemen
Tijdens onze voorjaarsvakantie overleed gemeentelid Antje de Jong. Gelukkig was ds. Coos Boomsma bereid om voor te gaan in de uitvaartdienst. Hieronder leest u het In Memoriam dat hij schreef.

In Memoriam Antje de Jong-Landman *5 december 1929, † 13 februari 2021
Toen ik Antje de Jong leerde kennen woonde ze al in Ravelijn en was haar man Sipke al een tijdje ziek. Zelf gingen bij haar de gevolgen van de kinderverlamming die ze in haar jonge jaren had opgelopen steeds zwaarder wegen. Wat mij direct trof waren haar vriendelijke uitstraling en de optimistische toon in de woorden die ze sprak. Ik heb toen de periode van verdere achteruitgang en uiteindelijk het overlijden van haar man meebeleefd, en zijn uitvaart mogen begeleiden. Dat ze een zelfstandig vrouw was bleek mij in de jaren erna, toen ze als weduwe haar weg weer moest zien te vinden. Voor het oog zonder veel moeite pakte ze de draad van het leven weer op. Ze was veel beneden om te puzzelen en zat met mooi weer graag buiten op het terras bij Ravelijn, wat de bewoners daar zelf hadden aangelegd.
Antje kwam van Jutrijp uit een gezin van 8 kinderen. Toen ze met Sipke trouwde verhuisde ze naar Koudum en kwam te wonen aan De Ooste. Ze kregen zes kinderen, vier meisjes en twee jongens. Antje kon goed naaien, en verdiende daarmee eigen inkomsten, die zeer welkom waren in het groeiende gezin. Ook zong ze graag en nam daarin soms zelfs de solistenrol op zich. 
Het coronajaar was, zoals voor de meeste (oudere) mensen, een moeilijk tijd voor Antje. Lichamelijk werd het leven ook steeds moeizamer en eenzamer. Toen ze zelf ziek werd, was het voor haar dan ook niet moeilijk zich over te geven in de handen van de Heer van haar leven. Voor haar lag de krans klaar nu ze het eind van haar levensbaan had bereikt. Met deze woorden van de apostel Paulus hebben we op 18 februari afscheid van haar genomen in de Martinikerk, en haar van daaruit begeleid naar de rustplaats bij haar man op de Algemene Begraafplaats te Koudum.   (Ds. Coos Boomsma, IJlst)

Leven is meeleven
Voor verschillende gemeenteleden werd corona een nabije werkelijkheid. Soms viel het mee, maar vaak viel het helemaal niet mee. Het is in veel betekenissen een verraderlijk virus. We wensen u en jou sterkte toe bij het herstel en op krachten komen.
Wim Bijsterbosch is in de afgelopen week opgenomen in het ziekenhuis van Sneek. Hij kreeg veel pijnklachten en wordt daar op het moment van dit schrijven voor onderzocht.
We hopen dat er snel verlichting zal zijn en wensen Wim Gods nabijheid. U kunt een kaartje sturen: Wim ligt op kamer 26. Antoniusziekenhuis, Postbus 20.000,  8600 BA Sneek.
Heel Friesland ademde op van de mogelijkheid om weer eens op natuurijs te schaatsen. Joukje Wittermans, Hoofdstraat 18, was een van de vele pechvogels die bij het ijsplezier ongelukkig viel. Ze moet na een verblijf in het ziekenhuis nu nog 6 tot 8 weken thuis revalideren. Heel jammer. We wensen haar geduld en een voorspoedig herstel toe!

Schermen
Soms vragen gemeenteleden hoe het is om al zo lang voor te gaan in een lege kerk. Ons antwoord heeft twee kanten: Het voelt als zwemmen in een bijna drooggevallen zwembad. Maar tegelijk voelt het ook als een kostbare kans. Als je merkt dat mensen trouw kijken en meevieren, als je hoort dat kinderen meedoen met het boekje van Levensweg, wanneer je ervaart dat de Levende wil zegenen wat vanuit de Martini in beperkte omstandigheden gebeurt. Iemand die zich vanuit het Bijbelverhaal begrepen weet in het volhouden, bemoedigd door een lied, getroost door een gebed. We leven met elkaar op de kronkelweg naar Pasen. Een onverwacht begaanbare route.

Met een hartelijke groet,
ds. Joke van Voorst & ds. Michiel de Zeeuw
 
terug